Zó was de thema-avond op woensdag 8 juni:

 

Meer dan tweehonderd Capellenaren én Rotterdammers waren erbij, om te luisteren en mee te praten over de toekomst van Capelle aan den IJssel. Ooit een groeikern, nu een beheergemeente. Maar straks? Wat als de grote stad steeds meer mensen gaat aantrekken en de randgemeenten leeglopen en vergrijzen?

foto's Rogier Bos; nog veel meer zijn er te zien op zijn website

 

Wim Derksen begon zijn betoog met een waarschuwing: het wordt geen vrolijk verhaal, want hoe voorkom je dat Capelle leegloopt? Ter inleiding greep hij terug op een stukje geschiedenis van de regio Rotterdam in de jaren zestig. De stad was in die tijd erg in trek vanwege de werkgelegenheid van de havens, wat in Amsterdam juist niet het geval was. Nu is dit anders: Rotterdam verloor tussen 2008–2014 maar liefst 22000 banen.

Bovendien: de hele haven hangt aan de fossiele energie en dat is een aflopende zaak. Er is een verandering gaande van industriële economie naar kenniseconomie. De huidige ontwikkeling is dat door de kenniseconomie bedrijven steeds minder locatiegebonden zijn. ze gaan op zoek naar goede mensen, in plaats van dat de mensen op zoek gaan naar goede bedrijven.Een andere trend is dat bedrijven steeds vaker bij elkaar gaan zitten. De kenniseconomie zorgt voor de trek naar de stad en vooral naar de aantrekkelijke stad, waar de ‘vieze industrie’ uit verdwenen is en meer wordt geïnvesteerd in groen en goede bereikbaarheid.

 

De stad uit

De gevolgen voor Capelle: de hoogopgeleiden en de hogere inkomens trekken naar de stad en komen niet meer terug. Capelle vergrijst dus en het inkomen daalt. Opmerkelijk is dat alle randgemeenten deze ontwikkeling zien. De lager opgeleiden worden langzaam de stad uit gedrukt richting randgemeenten. Capelle moet hier alert op zijn.

Het advies van Derksen is om het grote geheel te blijven zien en niet teveel goedkoop te bouwen. De focus moet liggen op aantrekkelijkheid:  ruimte, groen, zorg en onderwijs. Conclusie: het is beter om een aangename buitenwijk van Rotterdam te zijn. En misschien zelfs een fusie met Rotterdam te overwegen.

 

Transformeren

Het betoog van Sjaak van der Tak was positiever. Ook hij zegt dat de kenniseconomie aan de basis ligt van deze problematiek in de metropoolregio. Hij ziet nieuwe kansen voor Rotterdam én de regio als er gebouwd gaat worden voor jongeren, en als de haven zich weet te transformeren van oude economie naar nieuwe kenniseconomie. Onderwijs en veiligheid noemde hij daarbij zeer belangrijk. Ook volgens Van der Tak moeten de randgemeenten aantrekkelijk worden om te wonen. Veel groen en hoog inzetten op veiligheid. De essentie is dat Capelle aantrekkelijk moet zijn als woon- en leefstad. Zijn conclusie: door in te zetten op de kenniseconomie kan Rotterdam weer een bruisende stad worden met vitale randgemeenten.

 

Ouderwets

Topartiest Jan Beuving leverde met zijn begaafde pianist Tom Dicke een hoogstaand stukje cabaret. 'Ouderwets' in de beste zin van het woord, met hoorbare erfenissen van Annie M.G. Schmidt, Drs. P. en Ivo de Wijs – en dat alles uit de mond van een leuke lange dertiger met een ruitjesoverhemd. Themater was blij hem in dit stadium van een ongetwijfeld grote carrière erbij te hebben.

 

Erfenis

Relativering en realisme waren de hoofdmoot in de argumenten van wethouder Dick van Sluis en Havensteder-manager Hans Wielaard. De eerste benadrukte dat het zaak is om te blijven kijken naar wat Capelle en de Capellenaren nodig hebben. Dat kan heel uiteenlopend zijn, maar vooral gaat het om een woningbestand dat voortdurend kan worden aangepast aan de veranderende eisen en wensen. Huizen gaan meestal langer mee dan de mensen die erin wonen. Na te zijn aangepast aan de ene groep moeten ze ook weer makkelijk kunnen worden veranderd voor de volgende.

De avond eindigde met een levendige zaaldiscussie, waarin veel bezoekers hun ei kwijt konden. Capellenaren zijn betrokken bij hun stad en laten hem niet zomaar teloorgaan, was de slotconclusie.